ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ผญาคนอกหัก ( ผญา เป็นคำอิสาน นะครับ )  (อ่าน 4018 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
Chokchai
PM/CM
กรรมการชมรม
Sr. Member
*****
กระทู้: 499


มือปีน โชคชัย~Gunner 1990

mephom_1626@hotmail.com PM/CM
ดูรายละเอียด
« เมื่อ: ธันวาคม 20, 2010, 03:53:42 PM »

อกหักเหี่ยน เวียนหาหิวหอด
หาบ่ซอดซ่วงแจ้ง จองจ้ำจุ่มจม
หนีบ่ม้ม มวลมอบหากมาหมาง
หลีกหนีไกลคนทาง ท่องเทียวกะเทินแท้
แถถางถิ่มถมทางวางเปล่า โอนอศรีแจ่มเจ้าสังมาจ้อจืดจาง

นี่ล่ะพ่อแม่เอ้ย...เพิ่นว่าความฮักกันนี้ กะสุขดีแสนสิกล่าว
บ่าวและสาวหนุ่มน้อย แพงกันไว้ดั่งตา
ฮักกว่าดินกว่าฟ้า สุดสิว่าไห่สมหวัง
บัดฮักพังกะเลยเพ ดั่งทะเลลมคลื่น
แสนสิกลืนกินได้ พ้อคนฮักยามได๋ ใจกะชื่นบานแบ่ง
ฮักกันมาแฮงๆ เลยคิดเห็นแต่ดวงหน้า ย่านเป็นบ้าป่วยตาย

อันความฮักนี้คล้าย บุปผาชาติที่หอมหวล
ชวนให้เด็ดดอมดม ดอกดวงพวงพั้ว
บางทีมัวคือฟ้า บัดยามฝนสิสิ้นสั่ง
ยามฮักพังซังกันซ้ำ กรรมเอ้ยกะซ่างเป็น

อุกระทมคั่งแค้นแหน่นอั่งในหัวอก
ตกเถิงคราวอกหักนั่งละเมอคือบ้า
ในอุราหมองเศร้าบ่มีเบามันหนักหน่วง
คิดเห็นดวงดอกไม้ผู้ลาร้างห่างหนี
นั่งงวกพุ้นงวกพี่มันแสนที่ทรมาน
แม่ตาหวานคนสวยบ่อ่อยมาคือเค้า
คิดพ้อคำเฮาเว้าสองคนน้องกับพี่
หนีไปมีผู่ใหม่แล้วพอปานแห้วลั่นทับคอ
สังมาโพดกะด้อพออยากพรากวายชีวา
พออยากลาเมืองมนุษย์อยู่ไปกะดายดิ้น
สิ้นความหวังพังเพม้างนางบ่เห็นใจพี่
ฮักกันมาตั้งหลายปีฝากความดีต่อตั้งหวังสิได้ฮ่วมกัน
ความฮักขาดสะบั่นใจเจ้าบั่นมาหักอก
พอปานไฟขุมนรกเข้าทั่งโถมโอมท้อน
นอนหลับตาบ่ลงแล้วแนวหัวใจมันขมขื่น
บ่ทนฝืนอยู่ได่ย่านตายถิ่มแม่นย่เหลือ นางเอ้ย
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: